AV Gelre

Inge Sipkens werkt als sportfysiotherapeute in Dieren bij Fysiotherapie "Het Centrum". Gelre-leden die te maken hebben met blessureleed kunnen haar bellen voor een deskundig advies en behandeling. Zij heeft al veel leden op de tafel gehad dus werd het tijd om haar voor te stellen aan iedereen die haar nog niet kent ( dat zijn dus de bofkonten die blessure vrij lopen). Uw trouwe reporters gingen op stap en stelde haar de volgende vragen:

Op vrijdagochtend 15 Mei vertrokken we met een groep enthousiaste hardlopers voor een trainingsweekend naar Ameland. Driekwart van de groep had net de marathon erop zitten, dus het was hard nodig dat zij weer een echte training gingen volgen.

Na Holwerd was nog een hele reis, je denkt bij Leeuwarden, we zijn er bijna, maar dan is het  toch nog zeker een half uur rijden voor je bij de haven bent.  We waren duidelijk niet de enige die voor een trainingsweekend naar Ameland gingen!

Aangekomen op de plaats van bestemming, bleek dat Joop een prima accommodatie voor ons had geregeld. Het welkomstdrankje stond al klaar!

Een drankje en een hardloopclub horen natuurlijk niet echt bij elkaar (hè, John en Guus..), dus snel de schoenen aan voor een echt oer-Hollands loopje (in de stromende regen) over het strand.

Bij een trainingsweekend horen natuurlijk ook heel gezellige avonden en die zijn er zeker gekomen! Een avond waarop Guus zijn zangtalent toonde en we contact  legden met de loopgroep uitDalfsen.

Zaterdag vroeg wakker om 6.30 uur. De eerste mensen waren al vroeg op pad. Met fototoestel de duinen in. Om een indruk te krijgen van de fantastische omgeving, kijk even naar de foto's in de 'fotogalerei".

Ne een heerlijk ontbijt (om 08.00 uur al!) moest iedereen klaar  staan voor de chi-running instructie training. Twaalf zeer enthousiaaste en gehoorzame hardlopers, die de instructies en oefeningen naar behoren redelijk goed konden uitvoeren.

Na de lunch weer snel in de benen voor het middagprogramma.

Ameland is gezegend met een prachtige rood/witte vuurtoren, die natuurlijk beklommen moest worden. Na 180 treden was het genieten van het mooie uitzicht.

180 treden naar beneden was het begin van een flinke duurloop van zo'n twintig km.

De loop begon rustig en gestaag door de duinen richting strand. Het strand lag er zeldzaam  mooi bij. Erg breed, erg zanderig en vooral...erg leeg. Misschien een voorteken van wat er daarna ging komen...

Van het strand af wilden we weer richting duinen, maar hiervoor moesten we eerst een stuk zee bedwingen (binnenzeetje). Helemaal terug hadden we geen zin is, dus dan er maar doorheen.  Schoenen en sokken uit  en waden maar.  Dat waden werd bijna zwemmen, maar met nog redelijk droge korte broeken hebben we de overkant bereikt.

Gelukkig was het vandaag stralend weer!

Bij aankomst aan de overkant begrepen we ineens waarom het strand zo leeg was. We begaven ons namelijk op/in drijfzand! (zie foto).

Met de hele club weer compleet zijn we heerlijk gaan genieten van een warme maaltijd. Dit hadden we wel verdiend na dit hachelijke avontuur.

Met weer voldoende energie in ons lijf werd het natuurlijk weer tijd om ons weer in beweging te zetten. Dit keer per fiets over Ameland. (ook dit moest natuurlijk weer in tempo gaan).

Onderweg lekker koffie gedronken op een terrasje en genietend van onze omgeving onze terugtocht aanvaard.

Moe maar voldaan zijn we voor de open haard gaan hangen en kwam het conversatieniveau nauwelijks boven het maaiveld uit (sorry Guus en John, boven het rendierenmos. Dit laatste voor ingewijden).

Zondagochtend werden we al vroeg gewekt door ochtendgloren begroetende pauwen.

De regen kwam gestaag uit de hemel zetten, maar toch hebben we weer als dappere zielen ons op het strand gewaagd voor een laatste loopje.

Beukend tegen de wind in (we misten even onze beschermende bossen) namen we afscheid van dit prachtige eiland.

Terug bij ons verblijf nog even gedoucht, een warm bakje koffie gedronken met veel vuurtorenkoekjes voor Ben, hebben we ons opgemaakt voor de thuisreis.

We kunnen terugkijken op een super gezellig weekend, geweldig georganiseerd door Joop (waarvoor onze hartelijke dank) en zeker voor herhaling vatbaar!

De redactiecommissie.

Onlangs hebben wij als redactiecommissie een bezoekje gebracht aan ‘onze’ kampioen Bob Groeneweg. We wilden wel eens weten hoe iemand van 70 jaar tweede kan worden bij het Nederlands kampioenschap halve marathon tijdens de ‘city pier city loop’, binnen zijn leeftijdsklasse!

We worden gastvrij ontvangen door Bob en zijn vrouw. Onder het genot van een kopje koffie bij de warme haard, stellen wij onze vragen.

Eigenlijk is dat niet eens nodig, want we raken meteen al in gesprek als het woord ‘marathon’ valt. (wij gaan nl. op 5 april onze eerste marathon lopen…). Fijn om goede adviezen te krijgen van een ervaren loper!

Wanneer bent u begonnen met lopen?

‘Mijn eerste ervaring met hardlopen was toen ik 50 jaar oud was. Ik deed wel aan andere sporten, zoals fietsen, zwemmen en voetballen, hoor.

Ik fiets trouwens nog steeds vaak, samen met mijn vrouw. Per jaar zo’n 5000 km. Onze auto gebruiken we nauwelijks. Moeten we naar Zutphen of Doetinchem, dan gaan we gewoon op de fiets. We zijn allebei met pensioen en hebben er nu de tijd voor, dat scheelt natuurlijk wel.’

Dit jaar doe ik ook weer mee met 4-daagse van Nijmegen, voor de 13^de keer. Daar oefen ik niet extra voor’.

Bent u meteen lid geworden van AV-Gelre?

‘Eigenlijk ben ik zelf begonnen met lopen. Ik leerde Jan Strijker kennen en liep vaak met hem. Hij stelde voor om ‘buitenlid’ te worden van de club, waardoor ik wedstrijden mee kon lopen. Ik heb ook vaak met Ton ten Have gelopen (hoofdtrainer van AV-Gelre). Hij was altijd net iets sneller dan ik! (geeft niets, hoor. Hij is immers jonger dan ik ben!)’.

Naast buitenlid vind ik het ook erg leuk om het klussenteam onder aanvoering van jullie geweldige nieuwe voorzitter te assisteren bij de diverse onderhoudswerkzaamheden aan het clubhuis.

We nemen aan dat dit niet de eerste keer is dat u in de prijzen bent gevallen. Klopt dat?

‘Na ongeveer twee jaar loopervaring begon ik in de prijzen te vallen’. Eigenlijk heb ik deze laatste halve marathon niet eens goed gelopen! (1.40 uur) Ik was verkouden, voelde me niet helemaal fit. Mijn beste tijd was 1.24 uur, maar dat is wel een aantal jaartjes geleden. 1.35 uur is tegenwoordig een mooie tijd voor me, die kan ik lekker stabiel lopen. Op Ameland, tijdens de halve marathon die jaarlijks in december wordt gehouden, heb ik ook verschillende keren een prijs gewonnen’.

Hoe vaak loopt u in de week?

‘Ik loop vier keer per week. Dat komt neer op zo’n 60 km’. (snelle rekensom: ruim 3000 km. per jaar…retourtje Zuid Frankrijk…).

Ik loop iedere zondag en woensdag met Aad Steijlen. Het is ook goed om regelmatig wedstrijden te lopen. Dan houd je jezelf scherp’. Elk jaar doen we (loopgroepje van Jan Strijker) een buitenlands reisje. Zo hebben we o.a. wedstrijden gelopen in Athene, Berlijn en Parijs. De laatste jaren loop ik eigenlijk geen hele marathons meer. Soms gaat het toch weer een beetje kriebelen, misschien nog een keertje de marathon van Amersfoort…?’

Daarnaast vind ik het leuk om samen met mijn zoon aan wedstrijden in de omgeving deel te nemen.

Het is goed om regelmatig wedstrijden over een kortere afstand te lopen omdat je hier je snelheid goed mee vast kunt houden.

Bent u ooit geblesseerd geweest?

‘Eigenlijk nooit. Ik voel wel eens wat, heb wel eens last van mijn achillespees, maar zodra ik iets voel, doe ik het rustiger aan. Gewoon even gas terug. Het moet leuk blijven! Lopen is voornamelijk een heel erg leuke bezigheid. Dat moet je ook zo houden. Ik heb ook best mindere dagen . Dan loop ik gezellig mee met kennissen, lekker rustig aan. Niet kosten wat het kost doorgaan. Daar heb je alleen jezelf mee. Jonge mensen willen voornamelijk presteren, stapjes terug doen ze niet. Dat kan je op den duur bezuren’.

(laten we deze tip ter harte nemen, wij, eigenwijze lopers!)

U moet wel erg gezond eten..?

‘Ik eet vooral enorm veel. Veel brood, yoghurt, etc. Verder eigenlijk niets bijzonders. Tijdens wedstrijden neem ik natuurlijk een sportdrank. Dan staat mijn vrouw aan de kant om mij te voorzien van hapjes en drankjes. Als er wedstrijden zijn waar meer familieleden aan mee doen, dan zorgt zij voor iedereen!

Ook is mijn vrouw actief bij de o.a. de Jutbergloop. Dan deelt ze water uit bij de drinkposten. Weer of geen weer, zij is er!’.

Hoe lang denkt u nog door te gaan met hardlopen?

‘Zolang ik het leuk vind, blijf ik lopen’!

We krijgen een plakboek te zien waar allerlei foto’s en knipsels van loopprestaties in staan. Het is te zien met hoeveel plezier Bob bezig is met zijn hobby. Zijn ogen stralen als hij vertelt over de Marathon van New York (tijd: 3.24.35 ). ‘Ik had een fototoestel meegenomen tijdens het lopen. Zoiets unieks maak je niet vaak mee’! De volgende dag loop je dan met je medaille om je hals. Word je door iedereen gefeliciteerd, geweldig’!

We zien actiefoto’s van o.a. de Brooklynbridge, waar duizenden mensen over heen lopen. De Twin-Towers…Indrukwekkend!

Ook foto’s van de finish in Athene krijgen we te zien en een certificaat voor de derde prijs in zijn leeftijdscategorie in Parijs. Een waardevol boek.

Heeft u nog tips voor ‘onze’ marathon van Rotterdam?

‘Doe geschikte kleding aan / zorg voor voldoende drinken onderweg / eet wat je anders ook eet’.

Zelfs zo’n goede loper als Bob Groeneweg heeft iemand naast zich nodig om in wat zwaardere tijden gemotiveerd te blijven. Bob vond het belangrijk dat we in het stukje toch even willen noemen dat hij afgelopen winter heel veel gehad heeft aan zijn maatje Aad Steijlen. Hij heeft hem door de winter geholpen!

Na een paar gezellig uurtjes nemen we weer afscheid van Bob en zijn vrouw. Hij zal aan ons denken tijdens de Marathon!

Jose Verlaan

Petra Keizer.

1.     Waar komt ChiRunning vandaan?

ChiRunning is ontwikkeld door de Amerikaan Danny Dreyer. Samen met een Tai Chi-meester integreerde hij de ‘Chi’ in het hardlopen. De innerlijke focus en souplesse van Tai Chi worden gecombineerd met de kracht en energie van hardlopen. In ChiRunning worden de beenspieren minder zwaar belast dan normaal, waardoor er minder blessurerisico is voor de heupen, knieën, schenen, kuiten en achillespezen. Door de nadruk op de juiste lichaamshouding heeft ChiRunning ook een positief effect op je dagelijkse leven. ChiRunning maakt gezond sporten zonder blessures mogelijk.

2.Hoe ben jij ermee in contact gekomen?

2 jaar geleden kreeg ik erg last van mijn knie en kon een tijd niet meer hardlopen. Ik ben een paar keer bij een fysiotherapeut geweest. Er zijn zelfs foto’s gemaakt van mijn knie, maar alles was normaal. Toen ik een beetje ging zoeken op internet kwam ik ChiRunning tegen. Wat daar beschreven stond trok mij sterk aan. Via een vriend in Amerika ben ik aan de DVD en het boek van Danny Dreyer gekomen en ben me erin gaan verdiepen. Vervolgens ben ik zelf op de ChiRunning manier gaan lopen en ik merkte dat ik geen last meer had van mijn knie. Doordat ik een paar keer de trainingen heb gedaan voor Start to Run en merkte dat het voor kan komen dat beginnende hardlopers last kunnen krijgen van blessures, leek het me leuk om eventueel ChiRunning instructeur te worden. Het enige nadeel was dan wel dat ik voor die opleiding naar Amerika moest. Na lang nadenken heb ik me ingeschreven.

3.Wat is het principe van ChiRunning?

ChiRunning gaat uit van het verbeteren van je basishouding en vooral het samenwerken met de krachten van de natuur. Het ene is de zwaartekracht en het andere is de weg die naar je toekomt en daarmee moet je samenwerken. Het is ook een procesgerichte techniek en niet een doelgerichte techniek. Eerst moet je je goed de techniek eigen maken en dan gaan denken over je snelheid. Je bent meer gelijktijdig mentaal en lichamelijk bezig, je focus is mentaal en je lichaam probeer je zoveel mogelijk te ontspannen.

4. Wat is het wezenlijke verschil tussen ChiRunning en de wijze waarop de meeste mensen hardlopen?

Met, laat ik maar zeggen, Power Running maakt men meer gebruik van de beenspieren, men probeert de beenspieren meer te ontwikkelen. Men denkt harder te gaan lopen door de beenspieren meer te ontwikkelen. Hierbij is je houding rechtop, zodat je op je hielen gaat landen en je weer afzet met je voorvoet, met je tenen.Je gebruikt je benen voor je aandrijving. Met ChiRunning is je basishouding heel belangrijk. Je moet je bekken recht zetten, met je oren,schouders, heupen en enkels in één rechte lijn, je onderbuikspieren aangespannen zodat je kern sterk is. Je bovenlichaam moet je lang maken en je armen, benen, voeten en enkels ontspannen. “Needle in cotton” (Naald in een bolletje katoen) wordt vanuit Tai Chi als voorbeeld genoemd.  De naald is je kern die sterk is en er omheen je armen en benen die heel ontspannen en soepel zijn. Je aandrijving komt voort uit het iets naar voren hellen van je lichaam. Doordat je  lichaam een rechte lijn is vanaf je oren tot aan je enkels, is dus je lichaamszwaartepunt steeds voor de plek waar je voeten landen. Je tilt je voeten op om te verhinderen dat je op de grond valt.  Door deze manier van lopen, landen je voeten niet op de hielen maar op je midvoet, waarbij je je knieën en schenen veel minder belast worden.Het gebruik van je armen is ook heel belangrijk voor ritme en balans. Je boven- en onderlichaam werken samen.

5. Wat zijn de voordelen van ChiRunning t.o.v. de gangbare wijze?

Met ChiRunning heb je minder blessures, je kunt veel langer ontspannen lopen. Het kost je minder energie om even hard te lopen als met Power Running. Als je een marathon hebt gelopen met de ChiRunning techniek kun je de volgende dag weer gewoon de trap op lopen.ChiRunning kun je de hele dag oefenen, je kunt de hele dag bezig zijn met je goede basishouding. Hoe vaker je ermee bezig bent hoe sneller je je die techniek kunt aanleren. Het is niet alleen beter voor je hardlopen maar ook voor je dagelijks leven.

6. Kun je iets vertellen over je opleiding?

Op dit moment kan je nog alleen de opleiding in Amerika doen. Ik heb wel begrepen dat misschien dit jaar Marion Meester, de Master ChiRunning Instructeur in Nederland, een Instructeuropleiding zal geven in Nederland of ergens in Europa. Ik ben vorig jaar oktober naar Asheville (North Carolina) in Amerika geweest voor de opleiding. Vooraf aan die 4 daagse cursus krijg je twee mappen, een dvd en een boek opgestuurd, die je heel goed moet bestuderen. Je moet bovendien veel oefenen met les geven in ChiRunning. Bij de cursus in Amerika krijg je de eerste dag gelijk een schriftelijk examen en de dagen daarop krijg je intensief instructie en dan moet je ook je mede opleiders instructie geven. Hierbij ben je dan steeds in groepjes van 3 onder leiding van een instructeur die je continu aan het beoordelen is. De laatste dag heb je een theorie- en praktijkexamen. Na die cursus moet je nog een paar lessen geven en dan moet je nog assisteren bij een workshop van een master ChiRunning instructeur. Ten slotte moet je een uitvoerige DVD maken waarbij jij instructie geeft. Dat moet dan allemaal goedgekeurd worden door een Master Instructeur en je bent pas gecertificeerd als ze vinden dat je op alle onderdelen goed genoeg bent. Een reanimatiediploma en een trainersverzekering is ook verplicht.Ik heb nu alles afgerond en wacht op de uitslag.

7. Wat spreekt je het meeste aan bij ChiRunning?

Dat je minder blessures krijgt door de ChiRunning techniek en dat je ook veel ontspannener gaat lopen. Je geniet veel meer en je kunt het langer volhouden. Na een loop ben je niet doodop.

8. Is het snel te leren?

Het is procesgericht en niet doelgericht. Je moet er steeds mee bezig zijn en je moet de techniek echt in je lichaam voelen. Eigenlijk ben je er constant mee bezig, ook in je dagelijks leven. Het beste is natuurlijk het gelijk te leren als je nog nooit hardgelopen hebt want dan heb je je niet al een andere techniek aangeleerd die je eventueel weer moet afleren. Het duurt meestal zo’n 7-8 maanden of je moet  een natuurtalent zijn. Opeens voel je het vanzelf en dan heb je het te pakken. Als je aan het lopen bent en je voelt iets dat niet goed is, dan moet je gaan nadenken waar het aan kan liggen en dan proberen iets anders te gaan lopen. Er zijn altijd een paar subtiele correcties en dan merk je vanzelf: hé nu loop ik weer lekker en voel ik niets.

9. Wat denk je er in de toekomst mee te gaan doen?

Als ik gecertificeerd ben denk ik dat ik workshops ga geven aan mensen die belangstelling hebben.

10. Mogen mensen zich bij je melden om eens naar hun loophouding te laten kijken?

Ja, dat kan altijd vrijblijvend. Mochten ze belangstelling hebben, dan kunnen ze altijd een workshop volgen. Nu kan dat nog niet want ik ben nog niet gecertificeerd.  Voor meer informatie kun je ook kijken op www.ChiRunning.com, daarop staan ook alle instructeurs in de hele wereld.