Op vrijdagochtend 15 Mei vertrokken we met een groep enthousiaste hardlopers voor een trainingsweekend naar Ameland. Driekwart van de groep had net de marathon erop zitten, dus het was hard nodig dat zij weer een echte training gingen volgen.
Na Holwerd was nog een hele reis, je denkt bij Leeuwarden, we zijn er bijna, maar dan is het toch nog zeker een half uur rijden voor je bij de haven bent. We waren duidelijk niet de enige die voor een trainingsweekend naar Ameland gingen!
Aangekomen op de plaats van bestemming, bleek dat Joop een prima accommodatie voor ons had geregeld. Het welkomstdrankje stond al klaar!
Een drankje en een hardloopclub horen natuurlijk niet echt bij elkaar (hè, John en Guus..), dus snel de schoenen aan voor een echt oer-Hollands loopje (in de stromende regen) over het strand.
Bij een trainingsweekend horen natuurlijk ook heel gezellige avonden en die zijn er zeker gekomen! Een avond waarop Guus zijn zangtalent toonde en we contact legden met de loopgroep uitDalfsen.
Zaterdag vroeg wakker om 6.30 uur. De eerste mensen waren al vroeg op pad. Met fototoestel de duinen in. Om een indruk te krijgen van de fantastische omgeving, kijk even naar de foto's in de 'fotogalerei".
Ne een heerlijk ontbijt (om 08.00 uur al!) moest iedereen klaar staan voor de chi-running instructie training. Twaalf zeer enthousiaaste en gehoorzame hardlopers, die de instructies en oefeningen naar behoren redelijk goed konden uitvoeren.
Na de lunch weer snel in de benen voor het middagprogramma.
Ameland is gezegend met een prachtige rood/witte vuurtoren, die natuurlijk beklommen moest worden. Na 180 treden was het genieten van het mooie uitzicht.
180 treden naar beneden was het begin van een flinke duurloop van zo'n twintig km.
De loop begon rustig en gestaag door de duinen richting strand. Het strand lag er zeldzaam mooi bij. Erg breed, erg zanderig en vooral...erg leeg. Misschien een voorteken van wat er daarna ging komen...
Van het strand af wilden we weer richting duinen, maar hiervoor moesten we eerst een stuk zee bedwingen (binnenzeetje). Helemaal terug hadden we geen zin is, dus dan er maar doorheen. Schoenen en sokken uit en waden maar. Dat waden werd bijna zwemmen, maar met nog redelijk droge korte broeken hebben we de overkant bereikt.
Gelukkig was het vandaag stralend weer!
Bij aankomst aan de overkant begrepen we ineens waarom het strand zo leeg was. We begaven ons namelijk op/in drijfzand! (zie foto).
Met de hele club weer compleet zijn we heerlijk gaan genieten van een warme maaltijd. Dit hadden we wel verdiend na dit hachelijke avontuur.
Met weer voldoende energie in ons lijf werd het natuurlijk weer tijd om ons weer in beweging te zetten. Dit keer per fiets over Ameland. (ook dit moest natuurlijk weer in tempo gaan).
Onderweg lekker koffie gedronken op een terrasje en genietend van onze omgeving onze terugtocht aanvaard.
Moe maar voldaan zijn we voor de open haard gaan hangen en kwam het conversatieniveau nauwelijks boven het maaiveld uit (sorry Guus en John, boven het rendierenmos. Dit laatste voor ingewijden).
Zondagochtend werden we al vroeg gewekt door ochtendgloren begroetende pauwen.
De regen kwam gestaag uit de hemel zetten, maar toch hebben we weer als dappere zielen ons op het strand gewaagd voor een laatste loopje.
Beukend tegen de wind in (we misten even onze beschermende bossen) namen we afscheid van dit prachtige eiland.
Terug bij ons verblijf nog even gedoucht, een warm bakje koffie gedronken met veel vuurtorenkoekjes voor Ben, hebben we ons opgemaakt voor de thuisreis.
We kunnen terugkijken op een super gezellig weekend, geweldig georganiseerd door Joop (waarvoor onze hartelijke dank) en zeker voor herhaling vatbaar!
De redactiecommissie.
